Christchurch

We leveren met spijt in ons hart de camper in. Daarna gaan we naar Christchurch en lopen eens rond in de stad. Hier krijgen we iets totaal anders te zien. We sluiten blijkbaar af in mineur.

Met een wrang gevoel gaan we gaan slapen om de volgende ochtend de stad eens te bekijken 1 jaar na de aardbeving.

Overal zien we borden met " road closed" en horen we spreken over de  " red zone". Die wandelen we af en krijgen hier een vreemd gevoel bij.

Overal zien we kranen staan, wordt er nog afgebroken en zien we een huisje helemaal alleen staan.

 Men heeft ter aandenking van de 185 slachtoffers een gedenkplaats gemaakt met 185 witte stoelen.

Zoals we in het begin van de reis vertelden dat onze foto's een kleine weergave is van wat we meemaken is dit heel zekers ook zo bij wat hier gebeurd is. We zien het en proberen ons in te beelden wat het zou geweest zijn. We hebben met enkele mensen gepraat die erin zaten en dan weet je dat wat we zien niks is met wat ze meemaakten. Bij het opschrift "help" op de venster (zie foto) krijgen we het koud.

We gaan 's avonds nog iets eten in een gezellig restaurantje die opnieuw begint na het trauma. Dit bij een gezellig leuk vuurtje en toch blijven we het koud hebben. Hetgene we vandaag zagen en het besef dat onze reis voorbij is bezorgen ons dit. 

Banks Peninsula

Na de Crusadors zijn we naar Akaroa gereden. Na een zoveelste mooie zonsopgang nemen we een kijkje in het nogal toeristisch dorp

We rijden langs enkele baaien met mooie stranden en houden halt voor verfrissing

De  volgende dag rijden we naar Lyttleton. Hier was blijkbaar het epicentrum van de aardbeving in Februari 2011. Verschillende huizen zijn al weg en velen worden gestut. Het doet raar om in deze buurt als toerist rond te lopen. We vragen na om verder naar de zee te rijden, maar alle wegen daarnaartoe zijn afgesloten. Een tegenslag, we wilden daar overnachten en moeten nu een stuk terugrijden

Maar ook hier krijgen we een mooie zonsopgang. We beginnen te pakken want binnen enkele uren moeten we de camper inleveren. We kijken elkaar aan en denken hetzelfde. Dit is het einde van ons avontuur met de camper en de terugreis zit ons op de hielen.

Na het inpakken doen we nog een "afscheidswandeling" langs de zee. Het valt op dat het redelijk stil is tussen ons. We nemen blijkbaar beiden afscheid in stilte. Het was goed, héél goed en zijn blij dat we dit allemaal mogen meemaken hebben.

 

nog enkele foto's tussendoor

Hanmersprings

Na ons dagje met de walvis en de mistwandeling worden we wakker in Kaikoura. Velen vertellen ons dat we Hanmersprings moeten doen en dat doen we dus ook. Hanmerspring is gekend om zijn thermal spa resort.

We komen aan en zien direct dat dit megaveel volk aantrekt. Niet direct ons ding, maar we gaan eerst even rondneuzen en informeren. Al vlug zien we een marktje en enkele NZ-se volksdansgroepen die hier samenkomen. Ik had direct zin om mee te doen :-)) maar had de verkeerde zakdoek bij.

We wandelen even rond in het aangelegde bos en gaan dan verder richting Banks Peninsula.

We rijden door Christchurch en er loopt een massa volk op straat met vlaggen. Er is voetbal en de supporters zijn super enthousiast. We rijden verder en krijgen een berichtje van Sonia dat het voor de Crusadors de eerste thuismatch is in het nieuwe stadion na de aardbeving. Remmen dicht en terug.

We vragen na en het is uitverkocht. Toch gaan we een kijkje nemen en spreken enkele mensen aan. Aan de eerste ingang was moeder Tange aanwezig. No ticket no enter. Aan de andere ingang ontmoeten we een lief ouder madammeke die wel iets wil proberen voor ons. Uiteindelijk zijn we binnen. Hoe? Dat vertellen we later wel eens. Het is een hele belevenis om met de locals hun ploeg te zien spelen. Leuk sfeertje, met een bierflesje in de hand gezellig samen naar de voetbal kijken. Zou bij ons niet waar zijn. Diezelfde avond rijden we nog verder richting Banks Peninsula. Het wordt weer laat. Ondertussen beseffen we meer en meer en meer en meer dat het op z'n einde loopt.

Kaikoura

We haalden de tocht van 7u niet. Het was tot 23u rijden gisterenavond, en 'smorgens hadden we  nog 50km voor de boeg. We kunnen mee met de tour van 10u30 en de weersverwachtingen zijn heel goed. De zee zou redelijk zijn, de volgende dagen waarschijnlijk slechter. We nemen deze tour. Hier zien we tot 3 keer toe een walvis, de spermwhale. Hier zijn we toch maar klein tegen; amai, da ne gust. ze komen om de 45min boven om te ademen en nemen dan een duik, meer dan 1000 meter naar beneden.

Nog even diep adem halen om dan te duiken.

En daar gaat de gust dan naar beneden. Dit is bijna National Geography live!!!  Wouuuuuwwwww

Ondertussen zien we ook een Royal Albatros. De grootste vogel die kan vliegen op onze aardbol. Spanwijdte tot 3m, vertellen ze ons toch.

In de namiddag besluiten we een kleine wandeling te doen. En zoals we vorige keer zeiden, het weer kan snel veranderen. Er komt een grote boze wolk over ons hangen en het begint een beetje nat te worden. Toch doen we onze trip.

En ja hoor, ook in het minder goed weer is het hier prachtig. Men ziet dan eens andere dingen, zoals een volledige regenboog waar je het begin en het einde van ziet. Maar dit kon niet op onze foto; ziehier het begin van de regenboog.

En onze seals zijn ondertussen vertrouwde vrienden geworden.

Mt Cook

We reden dus nog tot laat in de avond en campeerden een kleine 100km voor Mt Cook. 's Morgens stonden we vroeg op om dan door te rijden naar  Mt Cook en zie welke schitterende natuurfenomenen die we te zien krijgen.

En ja hoor, daar zien we hem, Mt Cook, wel nog vanop afstand, maar die oogt al mooi.

We informeren ons en in de namiddag beginnen we aan onze eerste wandeling. Een steile klim in de bergen met een mooi zicht op Mt Cook. En terug zijn we  goed voor meer dan 4u wandelen.

En terug is het zicht ongelooflijk. Goed dat de digitale fotografie bestaat, anders zouden we enkele rugzakken moeten bijkopen om de filmrolletjes mee te nemen. Het stopt niet met de mooie zichten in deze bergen.

We konden het niet laten om 's avonds ook nog eens een fotootje te nemen. Mooi toch??

De dag nadien ondernemen we nog een wandeling, deze loopt uit tot meer dan 5u. De bewolking is er al van 's morgens vroeg en Mt Cook is niet meer te zien. We wandelen naar een gletsjer.

En daar is hij dan. De gletsjer. We horen veel gerommel in de bergen, ijs, of sneeuw dat naar beneden valt, maar dit krijgen we niet te zien.

In de late namiddag rijden we door langs 2 meren. Lake Pukaki en Lake Tekapo. Hier informeren we ons nog eens over de weersomstandigheden voor Kaikoura. Deze zijn voor morgen goed, zaterdag slecht, zondag iets beter en maandag goed. We besluiten het zekerste te nemen. Tenslotte het weer kan hier op enkele uren tijd omslaan en er is niemand die langer dan 4u het weer garandeert. We gaan naar Kaikoura. Het wordt een lange rit tot in de nacht.